nobilitatus, a, um. part. p. v. nobilito.
加其貴。出名者。— adulterio 以奸出名。
Joaquim Affonso Gonçalves, Lexicon Magnum Latino-Sinicum, 3rd edition (Peking: Typis Congregationis Missionis, 1936 [1st ed. Macau, 1841]). Digitized at Dickinson College, 2023.