natura, ae. f.
造化。乙。天地。運勤。本性。本質。小便。賦性。秉性。Bona natura 善性。Rerum natura 天地。萬物。Ut — fert, non de industria 自來不出于心。 Quod rerum — non patitur 世所難有。Stirpium naturae 谷草之效用。Naturae concedere vel satisfacere 死。Natura vel Natura sua 因本性。自然。Secundum naturam vivere 照人理行爲。In rerum naturis 在各物本質。Natura insitum est vel Ita natura comparatum est 本性有此。Praeter naturam 不自來。性外。Supra naturam 超性。 Homo dives difficillima natura 富且難和與之人。Mihi bene facere jam ex consuetudine in naturam vertitur 吾哀矜已慣成自然。Facere sibi naturam jejunandi 習齊如自然焉。
Joaquim Affonso Gonçalves, Lexicon Magnum Latino-Sinicum, 3rd edition (Peking: Typis Congregationis Missionis, 1936 [1st ed. Macau, 1841]). Digitized at Dickinson College, 2023.