munitus, a, um. part. p. c. s. v. munio.
— sapientia 博學。Amicis munitus 諸友陪送之者。Via ad consulatum munita 做總官之便路。
Joaquim Affonso Gonçalves, Lexicon Magnum Latino-Sinicum, 3rd edition (Peking: Typis Congregationis Missionis, 1936 [1st ed. Macau, 1841]). Digitized at Dickinson College, 2023.