jubeo, es, jussi, jussum, jubere. n. act. 2.

命人。諭。吩咐。Populus legem jussit 民願此爲律。Volumus jubemusque 吾且願且命此。Jubeo te salvere 願爾安。Jubeo te bono animo esse 願爾放心。Militibus jussit ut instantibus cominus resisterent 命兵反戈以拒緊追者。Fide sua esse jussit 作保人。