infractus, a, um. part. p. v. infringo.
破。軟。— animus 失望。Res infracta 已壞之事。Vox infracta 嬌嫩之聲。Infracta oratio 淺文。Infracta loqui 呢喃。 Infractae aures 垂下之耳。Infracta veritas 混眞事。
Joaquim Affonso Gonçalves, Lexicon Magnum Latino-Sinicum, 3rd edition (Peking: Typis Congregationis Missionis, 1936 [1st ed. Macau, 1841]). Digitized at Dickinson College, 2023.