iners, ertis. adj. c. s. (ars.)
無才。拙。懶。閒人。— membris 廢人。殘疾人。— caro 無味之肉。— humor 不動之水。— frigus 阻工之冷。— terra 不動之土。— vita 間度曰。安逸。— pondus 甚重之物。Tempus iners 間時。Inertia corda 痿惰之志。Inertes opera amici 無用之友。Inertes versus 無趣之詩。Inertes querelae 無益之愬。
Joaquim Affonso Gonçalves, Lexicon Magnum Latino-Sinicum, 3rd edition (Peking: Typis Congregationis Missionis, 1936 [1st ed. Macau, 1841]). Digitized at Dickinson College, 2023.