indulgeo Search on Logeion

indulgeo, es, si, tum, gere. n. act. 2. (urgeo.)

隨和。寬柔。免。— patientiam flagello (dat.) 忍受鞭。— amori 不禁愛。— peccatis amici 徇友之罪。— valetudini 顧身安。— suffragio ejus 信人證。— ei vel in eum 隨和 彼。將就彼。— hoc ei 讓此于彼。准行此。— sese 致身。Iram nimis indulges 汝太從己怒。

i322-23_indulgeo scanned image
Previous Next

Joaquim Affonso Gonçalves, Lexicon Magnum Latino-Sinicum, 3rd edition (Peking: Typis Congregationis Missionis, 1936 [1st ed. Macau, 1841]). Digitized at Dickinson College, 2023.