inconditus, a, um. adj.
紊亂者。不斯文。未埋。未收。Orator inconditus 無文之論。Fructus inconditi 未熟之果。Inconditae blanditiae 無恥之媚。 Inconditi milites 未列之兵。Incondita corpora 未埋之屍。
Joaquim Affonso Gonçalves, Lexicon Magnum Latino-Sinicum, 3rd edition (Peking: Typis Congregationis Missionis, 1936 [1st ed. Macau, 1841]). Digitized at Dickinson College, 2023.