honestus, a, um. adj. c. s.
端方。尊。德者。美者。— homo 道德之人。Civium vita virtute honesta sit 士之爲人常有德行之美。Honesta vulnera 有榮之傷。Honesta facie virgo 莊靜之女。 Honesto loco natus 贵家之子。
Joaquim Affonso Gonçalves, Lexicon Magnum Latino-Sinicum, 3rd edition (Peking: Typis Congregationis Missionis, 1936 [1st ed. Macau, 1841]). Digitized at Dickinson College, 2023.