genuinus Search on Logeion

genuinus, a, um. adj.

本來。自然者。 Genuini dentes 齙牙。旁牙。 Genuinum frangere in eo 謗人。

g276-22_genuinus scanned image
Previous Next

Joaquim Affonso Gonçalves, Lexicon Magnum Latino-Sinicum, 3rd edition (Peking: Typis Congregationis Missionis, 1936 [1st ed. Macau, 1841]). Digitized at Dickinson College, 2023.