genuinus, a, um. adj.
本來。自然者。 Genuini dentes 齙牙。旁牙。 Genuinum frangere in eo 謗人。
Joaquim Affonso Gonçalves, Lexicon Magnum Latino-Sinicum, 3rd edition (Peking: Typis Congregationis Missionis, 1936 [1st ed. Macau, 1841]). Digitized at Dickinson College, 2023.