contentus, a, um. part. p. c. v. contineo.
得意。心足。— sua sorte 安分心足。Una domo contentus 彼有一房則心足。
Joaquim Affonso Gonçalves, Lexicon Magnum Latino-Sinicum, 3rd edition (Peking: Typis Congregationis Missionis, 1936 [1st ed. Macau, 1841]). Digitized at Dickinson College, 2023.