contagio, onis. f.
瘟病。相交。— cum corporibus 相交世物。 — aspectus 毒眼看害人。Naturae contagio 因緣。 Rerum contagio 物之相交。Contaminare se contagione 挨物而染病。
Joaquim Affonso Gonçalves, Lexicon Magnum Latino-Sinicum, 3rd edition (Peking: Typis Congregationis Missionis, 1936 [1st ed. Macau, 1841]). Digitized at Dickinson College, 2023.