consitus Search on Logeion

consitus, a, um. part. p. v. consero.

種。栽。— caeca mentis caligine 甚愚蒙。— senectute 老邁。

c142-08_consitus scanned image
Previous Next

Joaquim Affonso Gonçalves, Lexicon Magnum Latino-Sinicum, 3rd edition (Peking: Typis Congregationis Missionis, 1936 [1st ed. Macau, 1841]). Digitized at Dickinson College, 2023.