congruo, is, ui, ere. n. 3.
相宜。同來。— inter se 相對。— cum natura ejus 合其品性。Congruit sermo tibi cum illa 爾言與彼亦然。Cui tam subito congruerint commoda 其人輒得許多便益。
Joaquim Affonso Gonçalves, Lexicon Magnum Latino-Sinicum, 3rd edition (Peking: Typis Congregationis Missionis, 1936 [1st ed. Macau, 1841]). Digitized at Dickinson College, 2023.