circumspectus Search on Logeion

circumspectus, a, um. part. p. c. s. v. circumspicio.

人所悟謹愼者。Verba non circumspecta 冒失而言。

c107-27_circumspectus scanned image
Previous Next

Joaquim Affonso Gonçalves, Lexicon Magnum Latino-Sinicum, 3rd edition (Peking: Typis Congregationis Missionis, 1936 [1st ed. Macau, 1841]). Digitized at Dickinson College, 2023.