circumspectus, a, um. part. p. c. s. v. circumspicio.
人所悟謹愼者。Verba non circumspecta 冒失而言。
Joaquim Affonso Gonçalves, Lexicon Magnum Latino-Sinicum, 3rd edition (Peking: Typis Congregationis Missionis, 1936 [1st ed. Macau, 1841]). Digitized at Dickinson College, 2023.