acceptus, a, um. part. p. c. s. (ei.)
受。恰人意。 Acceptum hoc retulit ei 以此歸其恩。 Acceptum habuit 合意。彼肯矣。 Male acceptus 人待之不良。 Acceptus plebi 民悅服者。
Joaquim Affonso Gonçalves, Lexicon Magnum Latino-Sinicum, 3rd edition (Peking: Typis Congregationis Missionis, 1936 [1st ed. Macau, 1841]). Digitized at Dickinson College, 2023.